Świerszcze

Zaczyna się od jednego niewypowiedzianego zdania.
Niezrealizowanej chęci napisania.
Przemilczanej histori.
Myśli, którą jednak nie chciałam się dzielić.
Czasu, którego postanowiłam nie mieć.
Potem są emocje, o których nie chcesz słyszeć.
Na koniec ja, której nie chcesz widzieć.
I cień stworzonka, którego potrzebujesz.

Małe kroki cegiełek dystansu.
Małe kroki cegiełek muru.
To jedno niewypowiedziane zdanie, które rozrasta się do dnia ciszy.
Było już zbyt wiele wielkich scen. Z innymi. Zbyt wiele dramatów. Z innymi. Zbyty wiele lat. Zbyt wiele słów. Teraz końcem jest cisza.
Z braku lepszego określenia, nazwij to godnościa. Spokojem. Dojrzałością. Jest idealnie.
Jesteśmy przyjaciółmi. Tak wiele rozmawiamy. Czy jadłeś? Co jadłeś? U Ciebie też świeci słońce?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>